Ankara, Çiçek, Kuzey

Ankara'dan gelmek git gide zorlaşsa da alıştığımı düşünüyorum. Ankara'dan geldiğim hafta iş yoğunluğundan düşünecek vakit bulamıyorum, buna rağmen bünyemde hain bir virüs peydah oluyor. Elimi kolumu kaldıracak halim olmuyor, Ankara'ya gittiğim anda ise enerji patlaması yaşayıp gezmekten eve giremiyorum.

Yani kısaca, temelli ne zaman gideceğim ben Ankara'ya?

Evet.

Sonunda bu soruyu sordum.

Temelli'ye bile gitsem olur, o derece.

Neyse, bu konu çok hassas.

Evet, ben iyice moda blogu özentisi oldum. Ailesinden uzakta, başka şehirlere okumaya giden kavruk ve de yüreği savruk öğrencilerimi hep düşürüm oralarda ne yaparlar diye. Bu iki cümle arasında sağlam bir bağlantı var. Ama inan bu gönderiye konu yapamam onu. Minimal düzeyde yaşıyorum bugün.

Şu çiçekleri severkenki ruh halime yarın kavuşmak zorundayım. Milyon tane iş var, anlatabiliyor muyum?

Bizi bu sahnede Kuzey'in konuşması bitirdi gençler, herkes Cemre olamaz. O akşam twitter Kuzey'in evlenme teklifi ve işte öyle bir teklif için ölüp biten Türk kızları tarafından tweet istilasına uğradı. Bazı şeyler karakter meselesi diyelim sevgili kız arkadaşlar. Hissiyat dediğiniz şey aslında düşünce dünyanızın ruhunuza yansıması. Herkes düşündüğünü yaşar. 

Düşüncelerimiz, aklımızdan geçenler, kafa yorduklarımız aslında kıymet verdiklerimizdir. Kıymet verdiğimiz şey genelde yaşam biçimimiz oluyor. Yani Kuzey olmak hissiyat meselesinin yanında karakter meselesi, hayata karşı bir duruş, hepimizinki gibi işte. Hayırlı mesajlar, iyi akşamlar.